Oleś Brothers With Rob Brown - Live At SJC  

     

Fenommedia FM 09-008

Here & Now Suite: Part I – Past, Part II – Present, Part III – Future; Rebeaming; Black Eagle; Ash Tree; Monkey’s Hour
Muzycy: Marcin Oleś, kontrabas; Bartłomiej Brat Oleś, perkusja; Rob Brown, saksofon altowy

Bracia Olesie mają już ugruntowaną pozycję na polskiej scenie. Ich muzyka jest utożsamiana z tą swobodniejszą odmianą jazzu, wywodzącą się w prostej linii z klasycznego amerykańskiego free. Trzeba jednak powiedzieć, że pomimo częstych kolaboracji z europejskimi improwizatorami raczej totalny free improv, który rozwinął się na naszym kontynencie, jest im obcy. Rodzeństwo najlepiej czuje się w muzyce wprawdzie swobodnej rytmicznie i harmonicznie, ale jednak niepozbawionej jazzowego drive’u.

Idealnym przykładem takiego grania – nowoczesnego w formie, ale czerpiącego garściami z tradycji – są zespoły basisty Williama Parkera. Nic zatem dziwnego, że skoro trafiła się okazja współpracy ze stałym współpracownikiem Parkera nowojorskim alcistą Robem Brownem, to Olesie skwapliwie z niej skorzystali.

Brown z Williamem Parkerem w latach 90. tworzył kwartet In Order To Survive – jedną z najciekawszych formacji tamtego okresu, również w późniejszych latach często i ze znakomitymi rezultatami z nim grywał.

Najnowszy album Olesi stanowi rejestrację koncertu z października 2008 r. w gliwickim klubie Silesian Jazz Club. Wszystkie utwory są ich autorstwa. Trudno tu jednak mówić o konkretnych, zamkniętych kompozycjach. To raczej oderwane myśli muzyczne, które szybko przeradzają się w nieskończony ciąg przetworzeń, skojarzeń i mutacji.

Rob Brown jest doskonałym improwizatorem potrafiącym konsekwentnie panować nad dramaturgią swoich partii. Nawet najbardziej abstrakcyjne dźwięki wkrótce znajdują swoje miejsce w logicznej linii narracyjnej. Ma do tego intrygujące brzmienie – zadziorne jak Ornette Coleman i śpiewne jak Arthur Blythe.

Natomiast gra sekcji Marcina i Bartłomieja Olesiów przypomina mi nieco polirytmiczną, tajemniczą, oplatającą jak winorośl instrument solowy grę sekcji Dave Holland/Barry Altschul, znaną z płyt Chicka Corei, Hollanda, czy Anthony’ego Braxtona. A to bardzo dobra rekomendacja.

Autor recenzji: Marek Romański

Powrót do poprzedniej strony